Eddy Grant geboren als Edmond Montague Grant op 5 maart 1948, is een GuyaneseBritse zanger.
Zijn muziek overschrijdende geluid combineert elementen van pop, Britse rock, soul, funk, reggae, elektronische muziek, en Latijns-Amerikaanse muziekgenres zoals samba.
Enkele belangrijke punten over Eddy Grant:

The Equals: Grant was een van de oprichters van The Equals, een van de eerste raciaal gemengde popgroepen in het Verenigd Koninkrijk. Ze zijn vooral bekend van hun miljoenenverkopende Britse nummer 1 hit, het door Grant geschreven nummer Baby, Come Back. Het nummer stond in 1994 opnieuw bovenaan de Britse hitlijsten toen het werd gecoverd door Pato Banton met Robin en Ali Campbell van de reggaegroep UB40.

Solocarrière: Eddy Grants solocarrière omvatte de hit uit 1982 I Don’t Wanna Dance en de platina single uit 1983 Electric Avenue, zijn grootste internationale hit. Hij werd genomineerd voor een Grammy Award voor het laatstgenoemde nummer. Daarnaast is hij bekend van het anti-apartheidslied uit 1988 Gimme Hope Joanna.

Vroege leven: Grant werd geboren in Plaisance, BritsGuiana (nu Guyana) en verhuisde later naar Linden. Zijn vader Patrick, was een trompettist die speelde in een band genaamd Nello and the Luckies. Grant emigreerde in 1960 naar Londen om zich bij zijn ouders te voegen. Hij volgde school aan de Acland Burghley Secondary Modern in Tufnell Park, waar hij leerde muziek te lezen en te schrijven. Zijn passie voor muziek ontstond na het zien van Chuck Berry optreden in het Finsbury Park Astoria.

Eddy Grants bijdragen aan de muziek beslaan meerdere genres, en zijn hits blijven wereldwijd resoneren. Of het nu gaat om het aanstekelijke ritme van Electric Avenue of de krachtige boodschap van Gimme Hope Joanna, zijn muziek blijft tijdloos en invloedrijk.

Hij is vandaag 76 jaar geworden.